PROKRASTYNACJA, czyli dlaczego dzieci i dorośli odkładają rzeczy na później

Prokrastynacja – to  patologiczna tendencja do odkładania na później rzeczy, które mamy do zrobienia. Prokrastynacja jest uznana za zaburzenie psychiczne. Często pozostaje nierozpoznana, a ludzi nią dotkniętych uważa się po prostu za leni.

Jakie są przyczyny prokrastynacji?

- brak wiedzy na temat co ma być zrobione

dzieci często mówią, że nic nie było na zadanie w szkole i choć nie jest to zgodne z prawdą, często nie wynika to z chęci okłamania rodzica tylko z rozkojarzenia dziecka kiedy pani zadaje zadanie.

- nawyk czekania do ostatniej minuty

- wiara, że pracuje się lepiej w stresie, czyli w ostatniej minucie

- zapominanie

- brak motywacji

- strach przed porażką

- zbytnia koncentracja na możliwych problemach, które trzeba przezwyciężyć

- niskie poczucie własnej wartości

- perfekcjonizm

- słabe umiejętności organizacyjne

- niski poziom energii

- zbyt duża ilość rozpraszaczy (komórki, tablety i media społecznościowe, bałagan)

Prokrastynacją jest dotknięta znaczna część społeczeństwa, a jej skutki są niszczące dla naszego zdrowia. Osoby nią dotknięte mają wyższy poziom frustracji, winy, stresu i niepokoju wewnętrznego. Prokrastynacja ma wpływ na osiągane oceny – zazwyczaj niższe niż u rówieśników. To z kolei przekłada się na niski szacunek dla samego siebie. Choroba ta może objawiać się depresją, zaburzeniami lękowymi lub poprzez większą podatność na infekcje.

 

Jak pomóc dziecku z prokrastynacją? Nasze dziecko często na początku potrzebuje naszego wsparcia w celu wytworzenia własnych zdrowych nawyków. Tak więc, aby uniknąć prokrastynacji:

- upewnij się, że twoje dziecko wie co ma do zrobienia

- upewnij się, że dziecko wie jak ma podejść do tematu, w przypadku większych projektów - pomóż mu podzielić zadanie na mniejsze części

- aby zwiększyć motywację ustanów system nagród (może to być pójście na basen lub do kina, bo będzie na to czas jeśli dziecko uwinie się z zadaniem)

- pomóż dziecku zbudować poczucie własnej wartości przypominając o osiągnięciach w przeszłości (mogą to być rzeczy drobne, poradzenie sobie przez dziecko z czymś z czym miało problem na początku)

- pomóż dziecku stworzyć odpowiednią przestrzeń do pracy (aby dziecko nie było rozpraszane przez wszystko co dzieje się wokoło, komórki i smsy oraz media społecznościowe), upewnij się, że dziecko ma wszystko co potrzebuje do zrobienia zadania (przykładowo: papier, flamastry, nożyczki)

- pomóż ustanowić zdrowe nawyki w spaniu i jedzeniu (np. przygotowanie zdrowego drugiego śniadania i czegoś do picia w szkole)

- pomóż dziecku ustalać realistyczne cele. Strach przed porażką i perfekcjonizm są ważnymi przyczynami prokrastynacji – naucz dziecko, że czasem porażka jest ważną lekcją w drodze do celu.

- upewnij się, że dziecko ma zrobiony plan projektu i trzyma się go

- pomóż dziecku rozwinąć umiejętności studiowania ( mapy myśli, metody szybkiego zapamiętywania, szybkie czytanie)

Nie każde dziecko musi być przez nas monitorowane, nie każde ma przecież problem z prokrastynacją. Jednak warto wychwycić problem od początku i ewentualnie pomóc dziecku w wykształceniu zdrowych nawyków.

Bibliografia:

  1. Steven J. Scher, Nicole M. Osterman, „Procrastination, conscientiousness, anxiety, and goals: Exploring the measurement and correlates of procrastination among school‐aged children”, Psychology in the school Volume 39, Issue 4 Pages: 353-488 July 2002
  2. Norman Milgram, Yosef Toubiana, „Academic anxiety, academic procrastination, and parental involvement in students and their parents”, British Journal of Educational Psychology Volume 69, Issue 3 September 1999,Pages 345-361